Herken je dit?
Je hebt altijd gezorgd. Voor je gezin, je partner, je collega’s, je vrienden. Je stond klaar, nam verantwoordelijkheid, wilde het goed doen voor iedereen. Altijd voor anderen zorgen ging vanzelf. Maar ergens onderweg ben je iets kwijtgeraakt. Wat nou als jij je hele leven voor anderen hebt geleefd?
Je bent jezelf vergeten.
En dat gebeurde niet bewust. Je hebt het zo geleerd. Je leerde als meisje al dat het belangrijk was om lief te zijn, je aan te passen, andermans behoeften voor te laten gaan. Die patronen nestelen zich diep in je systeem. Zo diep, dat je niet eens merkt dat je jezelf uitwist. Zelfzorg voor vrouwen? Dat stond nooit op jouw prioriteitenlijst.
Totdat het niet meer gaat.
Je bent moe. Prikkelbaar. Je lijf doet pijn, je hoofd blijft malen. Je voelt je onbegrepen, niet gezien. In relaties ontstaat afstand. En op je werk bots je met collega’s of leidinggevenden. En toch blijf je geven. Blijf je zorgen. Blijf je hopen dat het straks beter wordt – als iedereen maar tevreden is.
Wat nou als jij je hele leven voor anderen hebt geleefd, maar nu voelt: dit werkt niet meer?
Dat is geen zwakte. Het is een krachtig moment van bewustzijn. Een teken dat jouw innerlijke stem eindelijk naar boven durft te komen. En die zegt: “Ik wil niet meer alleen leven voor anderen. Ik wil mezelf terug.”
Wat nou als jij je hele leven voor anderen hebt geleefd, maar nu besluit dat jij aan de beurt bent?
In deze blogserie neem ik je mee in hoe je vrouwelijke patronen kunt doorbreken. Hoe je stopt met pleasen en begint met léven. Niet egoïstisch, maar liefdevol. Voor jezelf én voor de ander.
Voel je herkenning?
Plan dan nu een gratis kennismakingsgesprek – liefdevol, laagdrempelig, zonder verplichtingen: